Over foodprintA propos de foodprint

Het culinaire jaarboek in woord en beeld.Annuaire de la gastronomie en mots & images

Foodprint1516 is een uitgave van mjPublishing, naar een idee van Jozef Govaerts en Marina Stoop.

Redactiecomité:

Katia Belloy, Joachim Boudens, Jozef Govaerts, Peyo Lissarrague, Joris Luyten en Marina Stoop

Algemene coördinatie fotografie: Joris Luyten

Redactionele bijdragen:

Jan Beernaert, Katia Belloy, Joachim Boudens, Gerrit Budts, Jan Buytaert, Tom Cloet, Dries Corneillie, Nicky Cuppens, Dirk De Prins, Lode De Roover, Guido Devillé, Christian de Winter, Guido Francque, Jozef Govaerts, Ludo Hugaerts, Herman Konings, Yuri Lamers, Peyo Lissarrague, Joris Luyten, Marina Stoop, Danny Van Assche, Gido Van Imschoot, Geert Vancaillie, Carine Vos en Sebastien Wygaerts

Ook al is de horeca mijn biotoop, toch kan ik ook erg geïnspireerd raken door mensen van buiten het beroep. Zo bewonder ik de elegantie en de fair play van toptennisser Roger Federer. Als ondernemer kijk ik dan weer met veel bewondering naar Richard Branson, de stichter van de Virgin Group. Met één slimme zin heeft hij me aan het denken gezet over onze ruim 30 medewerkers bij Hertog Jan en bistro Less. ‘If you take care of your employees, they will take care of the clients’. Daar zit veel waarheid in. Als horecaondernemers willen we het onze gasten zo naar hun zin maken, dat we soms onze medewerkers wat uit het oog verliezen. Terwijl zij toch cruciaal zijn om gasten de gastronomische beleving te geven waar ze recht op hebben.

Sinds ik die quote las, ben ik me er meer dan ooit van bewust dat we onze medewerkers de juiste aandacht moeten geven. Niet alleen om hen bij te sturen en te coachen - dat is ook een van mijn stokpaardjes - maar ook om, in de mate van het mogelijke, te zorgen dat ze zich goed voelen in hun job. Want een medewerker die tevreden is met wat hij doet, die zal extra gemotiveerd zijn om ook de gasten gelukkig te maken.

Eigenlijk draait het allemaal om respect. En dat komt van twee kanten. We verwachten veel, heel veel, van ons personeel. Maar dan moeten we durven toe te geven dat ook zij van ons veel mogen verwachten, van een correct loon tot goeie coaching. Datzelfde respect betoon ik ook graag tegenover al het talent en de gedrevenheid die ik nog altijd rondom mij zie, ook al is de horeca een keiharde stiel. Zo vind ik het op zich al knap dat er nog altijd jonge mensen zijn die heel gedreven de stap naar een eigen zaak zetten. Ook de ongelooflijke ambachtsmensen die we in België in huis hebben, krijgen niet altijd het respect dat ze verdienen.

In onze hypecultuur gaat alle aandacht meestal naar de chefs, maar we hebben hier ook fantastische cocktailmakers, patissiers, bierbrouwers en andere vakmensen rondlopen. Ik ben blij dat Foodprint een platform biedt voor het talent van al deze mensen, ook voor de vrouwelijke talenten die we gelukkig steeds meer zien opduiken.

Nu duurzaamheid en ecologie stilaan een vaste plaats op de agenda verwerven, begint de gedachte door te dringen dat we zorgzaam met ons milieu moeten omspringen. Dat is eigenlijk ook een voorbeeld van dat respectprincipe. De natuur geeft ons zo veel, en zonder respect dreigt het evenwicht in die natuur verstoord te geraken.

Dat respect van twee kanten moet komen, zien we misschien nog het best in onze soms moeizame relatie met de politiek. Als we heel eerlijk zijn, moeten we toegeven dat achter sommige overheidsmaatregelen - van hygiëne-inspecties tot de witte kassa - goede bedoelingen zitten. Maar als horeca mogen we ook zeker meer respect voor de eigenheid van ons beroep vragen: daar hebben politici niet altijd ogen en oren naar. Maar, samen met de eerste voorzichtige tekenen van de lente, zie ik dat zelfs de politiek er zich stilaan bewust van begint te worden dat we een o zo mooi, maar o zo uniek beroep hebben.

Joachim Boudens

NieuwsNouvelles